Η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας

Κατά βάθος όλοι ξέρουμε πότε είμαστε στον «σωστό δρόμο»...

περισσότερα >>
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0
Γιατί οι γυναίκες ζουν περισσότερο από τους άντρες

Υπάρχει κάτι στο χρωμόσωμα Υ...

περισσότερα >>
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0
Ο τρόπος που καθόμαστε δείχνει τον χαρακτήρα μας!

Σταυροπόδι, με τα πόδια χαλαρά ή στα πλάγια...

περισσότερα >>
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0
Σπιτικό γαλάκτωμα καθαρισμού από έλαιο τριαντάφυλλου!

Ένα υπέροχο καθαριστικό από ροδέλαιο και...

περισσότερα >>
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0

Θα μπορούσα εύκολα να γράψω για χωρισμό, επιλέγω σήμερα να γράψω για τον έρωτα

Διαβάστε κι άλλα σχετικά με:   Σχέσεις Ψυχολογία
Ο έρωτας γιος του πόρου (πλούτου) και της πενίας (φτώχια)

Γράφει η Νανά Παλαιτσάκη

Επομένως, είναι έλλειψη και επιθυμία, και συνάμα αφθονία και κτητικότητα.
Στην ελληνική φιλοσοφία είναι σαφές, κυρίως στον Πλάτωνα ότι υπάρχει στον έρωτα η σημασία της αναζήτησης που είναι ταυτόχρονα γνώση αν και ο ίδιος ο Πλάτωνας περιγράφει τον έρωτα να συγγενεύει με την τρέλα και με τη μανία του ανθρώπου για γνώση που ο άνθρωπος την αποκτά μέσω των αισθήσεων.

ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΕΥΚΟΛΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΓΙΑ ΧΩΡΙΣΜΟ , ΕΠΙΛΕΓΩ ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ .
«Έρωτας είναι να αγαπάς τις ομοιότητες και αγάπη να ερωτεύεσαι τις διαφορές»
Στην πραγματικότητα στον έρωτα δεν πρέπει να κλείνω τα μάτια για να μην βλέπω πως ακριβώς είσαι, αλλά το ακριβώς αντίθετο: Να σε κοιτάξω, να σε δω, να μάθω ποιος είσαι και να σου ζητήσω ν’ ανοίξεις τα μάτια για να με δεις και να ξέρεις ποιος είμαι. Να δεις τον πραγματικό άνθρωπο που έχω μέσα μου και να μου επιτρέψεις να δω τον πραγματικό άνθρωπο που έχεις μέσα σου>>.
Από συνέντευξη του Χόρχε Μπουκάι, ο οποίος ξεκίνησε την κουβέντα από μια εικόνα της περίφημης και σοφής Μαργκερίτ Γιουρσενάρ....

Με δεδομένο ότι ο χωρισμός ανθρώπων που συναντήθηκαν δεν είναι εξαίρεση αλλά υγιής εξέλιξη της γέννησης, της ανάπτυξης και της φθοράς, υπό μία έννοια κάθε χωρισμός οδηγεί μετά το πένθος σε μια επαναγέννηση.
Είμαι πολύ ευγνώμων στους ερωτικούς συντρόφους της ζωής μου, γιατί λειτούργησαν για μένα ως δάσκαλοι που με εξέλιξαν και με έκαναν να γνωρίσω δεξιότητες και πλευρές του χαρακτήρα μου, που αν δεν είχα συναντηθεί μαζί τους, δεν θ’ ανακάλυπτα πιθανόν ποτέ. Η γνώμη είναι απολύτως προσωπική μου υπόθεση και σε αυτό το σημείο εννοώ την γνώμη μου για τις σχέσεις των ανθρώπων που μπορεί να ξεκινήσουν με την μορφή μιας «μεγάλης καψούρας», για να φτάσουν στο θάνατο λίγο πριν ή λίγο μετά τις εννιάμιση βδομάδες!
Δυστυχώς ή ευτυχώς, οι άνθρωποι ανταμώνουν όταν ο ένας νοιώθει ότι «κουμπώνει» σε μια ανάγκη του άλλου. Θυμάμαι ότι κάποτε ο Αντρέας Βουτσινάς μιλώντας μου για την σχέση του με την Τζέιν Φόντα, απαντώντας στην ερώτησή μου για τον χωρισμό τους μου είχε πει: «Την εποχή που ζήσαμε μαζί, ήταν σαν να χρειαζόμασταν κούρα σε ψυχιατρείο, μόλις γιατρευτήκαμε χωρίσανε οι δρόμοι μας».
Την κουβέντα εκείνη την είχα κάνει μαζί του πάνω στην σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, λίγο μετά μια μεγάλη περιπέτεια που είχε με την υγεία του. Δεν το ξέχασα ποτέ. Όπως δεν ξέχασα ποτέ, ότι πάλι ο Αντρέας Βουτσινάς, μου είχε εξομολογηθεί δημοσίως, ότι από πάθος παραλίγο να πνίξει άνθρωπο. Γλύτωσε το θύμα γιατί η καρέκλα στην οποία καθότανε, από την πίεση έσπασε!
Είναι μια μικρή, πολύ μικρή κόκκινη γραμμή που ο έρωτας μπορεί να περάσει από την ηδονή στην οδύνη και να καταπιεί τους πρωταγωνιστές.
ΠΟΣΟ ΔΙΑΡΚΕΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ
Κάποτε λοιπόν μπέρδευα τον έρωτα με τον ενθουσιασμό, κάποτε το κυρίαρχο στοιχείο στο σμίξιμο ήταν η ορμή που προέκυπτε από το ένστικτο, κάποτε κατάλαβα ότι εκείνα τα συναισθήματα δεν ήταν έρωτας και κάποτε φοβήθηκα ότι πιθανόν να μην συναντούσα τον έρωτα ποτέ.
Θα ήταν αγνωμοσύνη στην ζωή, αν υποστήριζα ότι δεν με αγάπησαν άντρες και δεν τους αγάπησα και εγώ, όπως θα ήταν τεράστιο ψέμα να υποστήριζα ότι δεν έχω δεχθεί την φρίκη της απόρριψης. Ο πρώτος πλατωνικός μεγάλος μου έρωτας, στην δεύτερη τάξη του λυκείου, ένας έρωτας που υπήρξε μόνο για μένα, ήταν η αφορμή που ξεκίνησα να καπνίζω Marlboro κόκκινα μαλακά και ας πνιγόμουνα επιχειρώντας να κρατήσω το τσιγάρο όπως εκείνος. Σιχαινόμουνα τα μαθηματικά και όμως διάβαζα Άλγεβρα γιατί εκείνος θα έδινε πολυτεχνείο (!!), μυήθηκα στον Κροπότκιν και στον Μαρκούζε εξαιτίας του, έκλαιγα με αναφιλητά αγκαλιάζοντας το βιβλίο του Γκράμσι, μέχρι την στιγμή που αναγκάστηκε να μου ομολογήσει ότι η απόλυτη προτεραιότητα στην ζωή του, ήταν το κόμμα και μια σχέση μαζί μου θα αποσυντόνιζε την «στράτευσή του» (Ήθελα να ήξερα σήμερα τι θα έλεγε για εκείνη την επιλογή, αλλά που να ξεθάβεις θέματα που έχουν κλείσει στα 17 σου;)
ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ που ταυτόχρονα, για μένα είναι και πολιτική στάση, είναι ο έρωτας. Μόνο όταν νοιώσεις το συναίσθημα όπου το πάθος μπλέκεται με την έγνοια, την συντροφικότητα, την συμμαχία, το μοίρασμα, αλλά και την ταυτόχρονη παραίτηση από την «ιδιοκτησιακή χρήση του άλλου» (γιατί η αγάπη για να ισχύει ΔΕΝ πρέπει να εμπεριέχει την ιδιοκτησία), τότε απολαμβάνεις και ζεις τον έρωτα και υπό αυτές τις συνθήκες, μια τέτοια σχέση ΔΕΝ αλλάζει ποτέ και με τίποτα, ακόμη και αν οι δρόμοι χωρίσουν, για όσο …τα συναισθήματα δεν τελειώνουν ποτέ. Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι ένας άντρας που συναντηθήκαμε και ξανασυναντηθήκαμε, χωρίσαμε για να ξαναχωρίσουμε, από μια σχέση που δεν είχε κανένα είδος κανονικότητας, καταλαβαίνει τα σημεία στίξης στα κείμενά μου και δίνει μήνυμα  κατεύθυνσης.
Είναι μοναδικό να βλέπεις το βλέμμα και να ξέρεις πριν ακόμη περάσεις σε δράση, ότι αυτή η «χρυσή αστραπή» της πρώτης στιγμής δεν θα ξεθωριάσει ποτέ. Όπως και είναι οδυνηρό να ανακαλύπτεις ότι ένας «έρωτας» υπήρξε μασκαράς και το πιο ολέθριο ο «μασκαράς» να πιστεύει τον ρόλο του ερωτευμένου και να εγκλωβίζεται σε αυτόν. Το τριώδιο όμως έχει αρχή, μέση και τέλος για να ακολουθήσει η αποκάλυψη που θα προετοιμάσει την κάθαρση, για εκείνον που πιστεύει στην εξέλιξη της ζωής και την εναλλαγή των εποχών.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΝΟΓΑΜΙΑ
Παραμένοντας πάντα ανοικτή στις διαφορετικές θέσεις ΔΕΝ πιστεύω στην μονογαμία. Τα αρσενικά είναι προορισμένα για κυνηγοί και κυνηγοί θα μείνουν ακόμη και αν η  πίστη που δείχνουν οι πιγκουίνοι είναι σχεδόν συγκινητική.  
Άλλωστε η «απάτη» είτε ως φαντασίωση είτε ως πράξη πραγματική για μένα απάτη είναι.
Πίστευα και πιστεύω ότι για να υπάρξει σχέση ζωής, που να ξεπεράσει τον έρωτα, πρέπει να νοιώθουν και οι δύο πιο ελεύθεροι από μόνοι τους. Το «είμαστε μαζί», σημαίνει στέκομαι δίπλα σου για να σε απογειώσω και όχι για να σε γειώσω, να σε απαξιώσω, να σε τρομάξω, να σε ακυρώσω.
Αν δεν είσαι περήφανός για αυτό που είμαι, δεν πειράζει, θα βρεθεί κάποιος που θα είναι.     



Διαβάστε κι άλλα σχετικά με:   Σχέσεις Ψυχολογία
Συντακτική Ομάδα
11/02/14 00:39
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0
<< Προηγούμενο Επόμενο >>    
Δείτε τι... ξεσηκώνει τους άνδρες!

Είχες φανταστεί πέρα από τη συμπεριφορά σου και την ομορφιά σου τι μπορεί να...

Διαβάστε περισσότερα...
Μπαίνοντας στο μυαλό των αντρών...

Δεν είναι λίγες οι φορές που αναρωτιόμαστε. Πώς σκέφτονται άραγε οι...

Διαβάστε περισσότερα...
Φτάσε όπου δε μπορείς!

Απόσπασμα από τον πρόλογο του Ν. Καζαντζάκη στο βιβλίο του «Αναφορά στον Γκρέκο» ...«Με κοίταξες, κι ως με κοίταξες ένιωσα πως ο κόσμος ετούτος είναι ένα σύννεφο...

Διαβάστε περισσότερα...