Η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας

Κατά βάθος όλοι ξέρουμε πότε είμαστε στον «σωστό δρόμο»...

περισσότερα >>
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0
Γιατί οι γυναίκες ζουν περισσότερο από τους άντρες

Υπάρχει κάτι στο χρωμόσωμα Υ...

περισσότερα >>
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0
Ο τρόπος που καθόμαστε δείχνει τον χαρακτήρα μας!

Σταυροπόδι, με τα πόδια χαλαρά ή στα πλάγια...

περισσότερα >>
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0
Σπιτικό γαλάκτωμα καθαρισμού από έλαιο τριαντάφυλλου!

Ένα υπέροχο καθαριστικό από ροδέλαιο και...

περισσότερα >>
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0

''Αν είμαι βράχος, μην με στήνεις σε κατηφόρα...''

Διαβάστε κι άλλα σχετικά με:   Καριέρα Σχέσεις Ψυχολογία
Το κείμενο αυτό ξεκίνησε από μια φράση που έγραψα στο facebook. «Αν είμαι βράχος και με στήσεις σε κατηφόρα, πρόσεξε γιατί αν τσουλήσω θα τα πάρω όλα παραμάζωμα».

Η αλήθεια είναι ότι μέχρι σήμερα έχω διαχειριστεί πολλά. Όταν λέμε πολλά, έχω «φάει ξύλο» αλλά τελικά, περπατάω στην πιάτσα φορώντας ακόμη και γόβες, σπανίως αλλά τις φοράω.

Νομίζω ότι έχω περάσει εμπειρίες σαν να έχω ζήσει πέντε ζωές.

Διαθέτω πολλά ελαττώματα, ελάχιστα προτερήματα γι αυτό και συγκαταλέγω τον εαυτό μου στους ανθρώπους που μοιάζουν εύκολοι , αλλά μμμμμ…..δεν είναι τελικά.

Είμαι φριχτά αντιφατική. Είμαι κοινωνική και εξαιρετικά μοναχική. Δείχνω χαρούμενη , αλλά το κυρίαρχο συναίσθημα είναι μελαγχολία. Ενθουσιάζομαι , αγαπάω με πάθος, τα δίνω όλα , σε σημείο που να χαρίσω το σπίτι μου, (σχεδόν είχα φτάσει να το κάνω) για να νοιώσει ο «άλλος» ασφαλής, καθώς δεν ήθελα και δεν θέλω να έχω ΚΑΜΙΑ σχέση με υλικά αγαθά.

Ως γυναίκα υπήρξα πολύ τυχερή. Έγινα μάνα πολύ νωρίς. Αγαπήθηκα από άντρες, αγάπησα, με πλήγωσαν και φυσικά πλήγωσα και εγώ , αλλά χωρίς σχέδιο. Οι άντρες της ζωής μου, «έτυχε» να μην έχουν υλικά αγαθά και επιλογή μου για να είμαι μαζί τους , ήταν αποκλειστικά το συναίσθημα.

Έχω ζήσει την προδοσία, έχω νοιώσει πεταμένη σαν «λεμονόκουπα», έχω μεγαλώσει στα «πούπουλα» με οδηγούς και δασκάλες πιάνου και γαλλικών, είμαι αστή, αλλά υποστήριξα τον Ευρωπαϊκό κομμουνισμό, για να καταλήξω μεγαλώνοντας ότι οι ανθρώπινες σχέσεις , ακόμη και η αγάπη αλλά και ο τρόπος που κάνουμε έρωτα , είναι ταξικό θέμα.

Πάνω σε αυτό τον τομέα μπορώ να γράφω κεφάλαια. Πολύ γρήγορα να διατυπώσω ότι αν μας χωρίζει άβυσσος βιωμάτων …πάει περίπατο και η πιο συγκλονιστική νύχτα σεξ. Πώς να συμβιώσω με ένα Κινέζο (παράδειγμα το φέρνω) που όταν ρεύεται , έχει εκπαιδευτεί ότι έτσι δείχνει την ικανοποίησή του στην οικοδέσποινα, ενώ σε μένα η δασκάλα του πιάνου μου, η κυρία Ξενάκη, έδινε ΑΓΩΝΑ, για να τρώω, χωρίς να «χτυπάω το στόμα μου» και χωρίς να μιλάω με μια ένταση φωνής που ξεπερνούσε ελάχιστα τον ψίθυρο ….

Παρά το γεγονός όμως ότι είχα όλες τις προϋποθέσεις να  γίνω ένα κωλόπαιδο, αφού οι παππούδες μου, έτρεχαν να εξυπηρετήσουν κάθε ανάγκη μου πριν παρουσιαστεί, ήθελα από τα 17 μου χρόνια, να βγάζω με «τον ιδρώτα του προσώπου μου τα προς το ζην» και έτσι το πρώτο μου μισθό τον έβγαλα ως πωλήτρια μοτοσυκλετών , στο κατάστημα του Τάκη του Κόλλια  στο Νέο Ψυχικό, λίγο πιο ψηλά από τον «Φάρο».

Από τότε, μέχρι τώρα δουλεύω ακατάπαυστα, χωρίς να έχω πάρει ούτε μέρα αναρρωτική άδεια, (το γνωρίζουν οοοοολοι oι διευθυντές μου στα κανάλια) και επιχειρώντας να κάνω τα πάντα, τα πάντα όμως, καθώς μου τύχανε τα πάντα όλα. Δουλειά 16 ώρες την μέρα , μια μαμά που αρρώστησε βαριά και τριάμισι χρόνια την είχα «δίπλα μου» να την βλέπω να μεταλλάσσεται σε τρολ, παιδί που μεγάλωνα μαζί του, με ότι σημαίνει αυτό, αναδουλειές, αφραγκιές, χωρισμούς που με τον τρόπο που μου συνέβη, πέφτει σε κώμα ελέφαντας ( χα ! χα ! χα ! ) και …..

Παρά το σφυροκόπημα από συστοιχίες αναποδιών, δεν σταμάτησα ποτέ να πιστεύω ότι εγώ θ αντιμετωπίζω τους άλλους αυθόρμητα. Δεν με νοιάζει τι ετικέτα θα μου βάλει ο οποιοσδήποτε. Το να  εκδηλώσω εγώ συναίσθημα, δεν είναι ένδειξη αδυναμίας ΜΟΥ, όπως πολλοί προσπάθησαν να μου περάσουν , είναι δείγμα του πόσο προβληματικός είναι ο άλλος. Εγώ αγαπάω γιατί αγαπάω. Εγώ θέλω να βοηθάω, γιατί θέλω να βοηθάω. Εγώ εμπιστεύομαι, γιατί θέλω να εμπιστεύομαι. Εγώ δεν τα έφτιαξα ποτέ με παντρεμένο και δεν είχα ποτέ παράλληλη σχέση γιατί ….γιατί ΔΕΝ μπορούσα. Δεν  κατακρίνω όσους το κάνουνε, αν το έκανα θα ήμουνα γελοία, εγώ δεν μπορώ να το κάνω , γιατί έτσι είναι η «φτιασιά μου».

Πολλοί με λένε «στρατιώτη» , στην δουλειά, στην αρρώστια , στην διαχείριση κρίσεων, στην επιθυμία για επιβίωση. Είναι καταπληκτικό το πόσοι ακούμπησαν πάνω μου για να τους περάσω από το ποτάμι …σε σημείο που να με χαρακτηρίσουν ΒΡΑΧΟ …..

Το άκουσα ….και επειδή, το τελευταίο διάστημα, εξαιτίας οοοοοοολων όσων συμβαίνουν γύρω μας, οι άνθρωποι έχουμε χάσει το μέτρο, θυμίζω ότι όσοι αγαπάνε τα βράχια…ή όσοι γοητεύονται από αυτά…να κοιτάξουν να μην τα τοποθετούν σε κατηφόρες….Ένα από τα χαρακτηριστικά μας, εκτός του ότι ανάμεσά μας μπορεί να ευδοκιμήσουν αμπέλια, είναι ότι αν αρχίσουμε και τσουλάμε στην κατηφόρα, γινόμαστε σαρωτικοί. Τον βράχο είναι σπουδαίο να τον ανέβεις για να δεις την θέα από ψηλά ….μην του υπονομεύσεις όμως την στήριξη γιατί….μετά υπάρχουν απώλειες.
Διαβάστε κι άλλα σχετικά με:   Καριέρα Σχέσεις Ψυχολογία
Συντακτική Ομάδα
24/11/13 01:41
Αρέσει: 1 / Σχόλια: 0
<< Προηγούμενο Επόμενο >>    
Πώς η ανεργία μπορεί να επηρεάσει τη σχέση σας

Η ανεργία είναι πλέον μια πολύ συνηθισμένη και δύσκολη κατάσταση που βιώνουν πολλά ζευγάρια...

Διαβάστε περισσότερα...
Γιατί οι γυναίκες «μισούν» η μία την άλλη στη δουλειά -Ιδού η επιστημονική απάντηση

Είστε γυναίκα και καλείστε να συνεργαστείτε στο γραφείο με το...

Διαβάστε περισσότερα...
Οι στόχοι των ζωδίων για το 2014!

Είμαστε ένα βήμα πριν αποχαιρετήσουμε το σκληρό...

Διαβάστε περισσότερα...