Η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας

Κατά βάθος όλοι ξέρουμε πότε είμαστε στον «σωστό δρόμο»...

περισσότερα >>
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0
Γιατί οι γυναίκες ζουν περισσότερο από τους άντρες

Υπάρχει κάτι στο χρωμόσωμα Υ...

περισσότερα >>
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0
Ο τρόπος που καθόμαστε δείχνει τον χαρακτήρα μας!

Σταυροπόδι, με τα πόδια χαλαρά ή στα πλάγια...

περισσότερα >>
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0
Σπιτικό γαλάκτωμα καθαρισμού από έλαιο τριαντάφυλλου!

Ένα υπέροχο καθαριστικό από ροδέλαιο και...

περισσότερα >>
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0

Όλες Οι μανάδες Δεν Είναι Ίδιες!

Διαβάστε κι άλλα σχετικά με:   Σχέσεις
Γράφει η Νανά Παλαιτσάκη

Σήμερα γράφω και με τον ρόλο της μαμάς αγοριού, όχι μόνο ως γυναίκα - δημοσιογράφος. Κατά καιρούς ακούω ανθρώπους να εκφράζουν την πεποίθηση ότι στο «εξωτερικό οι μανάδες και γενικά οι οικογένειες αδιαφορούν για τα παιδιά τους από την στιγμή που θα τελειώσουν το σχολείο και μετά.»

Καταρχάς, ΔΕΝ είναι όλες οι μανάδες στο εξωτερικό ίδιες. Είναι εντελώς διαφορετικές οι Γαλλίδες μαμάδες του Βορρά από τις Γαλλίδες μαμάδες του Νότου, οι Ιταλίδες από τις Βελγίδες, οι Ισπανίδες από τις Ολλανδέζες. 

Με δεδομένο ότι ο γιος μου μένει επτά χρόνια στην Γερμανία, με δεδομένο ότι έζησα στο Παρίσι και με δεδομένο ότι ο ανηψιός μου ζει χρόνια στην Αγγλία, να ξεκαθαρίσω ότι ΚΑΜΙΑ σχέση δεν έχουν οι Γερμανίδες μανάδες με τις Αγγλίδες.

Οι Γερμανίδες μανάδες στην μεγάλη τους πλειοψηφία είναι εξαιρετικά παραδοσιακές! Ακριβώς όπως σας το γράφω. Δηλαδή: Τα Σαββατοκύριακα, όταν τα παιδιά τους γυρίζουν στο πατρικό αν σπουδάζουν σε πανεπιστήμιο που βρίσκεται σε άλλη πόλη, τα παιδιά γυρίζουν με ΤΑΠΕΡ, όχι μόνο για τα ίδια, αλλά και για τους φίλους τους!
Υπάρχει μια τεράστια παραξήγηση. Είναι διαφορετικό το «εκπαιδεύω το παιδί για να επιλέξει τον δικό του τρόπο ζωής» και διαφορετικό με το που γυρίσει ο λεπτοδείκτης και σβήσουν τα 17 κεράκια, την επόμενη μέρα «ΠΡΕΠΕΙ το παιδί να πάει στον αγύριστο και ό,τι βρέξει ας κατεβάσει».

Υπάρχουν αδιάφορες Αγγλίδες μάνες, αδιάφορες Γαλλίδες, κακές Γερμανίδες μάνες, όπως και υπέροχες Ιταλίδες μητέρες, Γερμανίδες επίσης και τα λοιπά και τα λοιπά.

ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΣΑΣ ΓΡΑΨΩ ΠΩΣ ΕΠΙΒΙΩΝΕΙ Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ επτά χρόνια στο εξωτερικό και έχοντας φύγει από το σπίτι στα 17 του χρόνια για σπουδές .

Για να επιβιώσει το παιδί, ακόμη και στο διπλανό τετράγωνο από το σπίτι σας, μόνο του, πρέπει από πολύ νωρίς να το εκπαιδεύσετε να διαχειρίζεται τον εαυτό του. Που σημαίνει… ΔΕΝ ΤΟΝ ΚΑΝΕΤΕ ΜΠΑΝΙΟ ΕΣΕΙΣ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΝΤΡΑΧΑΛΟΣ! ΜΗΝ ΓΕΛΑΤΕ, EΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ. Το σαπούνι και το σφουγγάρι μπορεί να το κρατήσει, αν δεν έχει κάποιο πρόβλημα το παιδί, από επτά χρονών. Τα δόντια του επίσης μπορεί να τα πλύνει μόνο του από την πρώτη Δημοτικού, μη σας πω και νωρίτερα. Την σχολική τσάντα μπορεί να την ετοιμάζει μόνο του και να μην χρειάζεται να τσεκάρετε αν πήρε τα βιβλία. ΑΝ δεν τα πήρε θα υποστεί τις συνέπειες.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΟΤΙ ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΙ ΜΟΝΟ Η ΜΑΝΑ. Ο Αλέξης επιβίωσε μόνος του, γιατί απο το Λύκειο είχε πειραματιστεί σε απλές συνταγές για να φτάσει ως φοιτητής στην Γερμανία μαζί με άλλους Αυστριακούς, Σουηδούς, Ιρανούς, Ιρλανδούς, να μαγειρεύουν συνταγές απο τις χώρες τους με τα πιο οικονομικά υλικά.

ΞΕΚΙΝΗΣΤΕ (μη μου λιποθυμήσετε τώρα) με το να μαθαίνει ο κανακάρης σας να σιδερώνει τα ρούχα του μόνος του, να καθαρίζει τον χώρο του και να μην θεωρεί ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ότι θα υπάρχει χαρτζιλίκι για βενζίνη, δώρο στην γκόμενα, ποτό με φίλους, φαγητό με φίλους, εκδρομή με φίλους…

Εδώ είναι η μεγάλη διαφορά με την παιδεία που φροντίζει και ο δάσκαλος να δίνει στα παιδιά που ζούνε στην κεντρική Ευρώπη. Τα παιδιά μαθαίνουν στο σχολείο ότι τα σκουπίδια πετιούνται σε τρεις διαφορετικούς κάδους για να γίνει η ανακύκλωση, μαθαίνουν να χρησιμοποιούν ποδήλατα και μέσα μεταφοράς, μαθαίνουν συμπεριφορά εξωτερικού χώρου, όπως ακριβώς εκπαιδεύονται και τα… τετράποδα! Στην Γερμανία δε θα δείτε σκύλους να επιτίθενται σε γάτες στους δρόμους, ούτε να γαβγίζουν επειδή ένας άλλος σκύλος περνάει δίπλα τους. Έτσι, μπορούν να συνοδεύουν τα αφεντικά τους παντού. Τα παιδάκια τους δεν τα ξαμολάνε στο καφέ αφήνοντάς τα ασύδωτα να φτύνουν στα πιατάκια των διπλανών ή να ουρλιάζουν υστερικά σε δημόσιο χώρο…!

Το παιδί μου ξυπνούσε με το ξυπνητήρι που είχε δίπλα στο κρεβάτι του. Αν δεν ξυπνούσε, το πρόβλημα με τις απουσίες ήταν δικό του. Εγω είχα ολοκληρώσει την θητεία μου στο σχολείο και επειδή ΔΕΝ ξυπνούσα ΠΟΤΕ, έχανα μονίμως την πρώτη ώρα. Αλλά η μαμά μου είχε κάνει εσωτερική στις καλόγριες και ΔΕΝ χαλούσε την ξεκούρασή της επειδή εγώ ήμουν ασυνεπής. Κάποια στιγμή άρχισα να ξυπνάω πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι.

Το παιδί μου, όπως και χιλιάδες παιδιά στο εξωτερικό, μαθαίνει ότι για να χαρείς διακοπές πρέπει να δουλέψεις, γιατί έτσι εκτιμάς και ευχαριστιέσαι το αποτέλεσμα του κόπου σου. Τέσσερα χρόνια έμεινε ο Αλέξης στην Κεφαλονιά διότι σπούδαζε σε ΤΕΙ, τέσσερα καλοκαίρια δούλευε αδιάκοπα, το ίδιο συνέχισε να κάνει και στην Γερμανία, γι’ αυτό και δεν είχα κανένα δικαίωμα να πω το παραμικρό όταν αγόρασε την μηχανή του.

Στην χώρα αυτή - και συγγνώμη που αναφέρομαι συνέχεια στη Γερμανία, αλλά εκεί σπούδασε και δουλεύει ο γιός μου - υπάρχει εκπομπή στην τηλεόραση που εκπαιδεύει τους φοιτητές πως να γλιτώνουν έξοδα. Έτσι, λοιπόν, ο δικός μου κάθισε και υπολόγισε πόσα χρήματα γλιτώνει αν, αντί να πηγαίνει κομμωτήριο για να κουρευτεί, αγοράσει ξυριστική μηχανή. ΦΥΣΙΚΑ αγόρασε ξυριστική και έσωσε πολλάααα χρήματα.

ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΟΤΕ ‑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΙΟΘΕΤΗΣΑ ΠΟΤΕ ‑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΤΑ ΓΑΜΗΣΙΑΤΙΚΑ (συγγνώμη για την έκφραση) στην Ελλάδα τα πληρώνουν οι γονείς. Θες παιδί μου να παντρευτείς, παντρέψου. Γιατί να ΕΙΜΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΗ να πληρώσω τραπέζια, νυφικά, καριόλες, τηγάνια; Φυσικά, χαρά μου τεράστια να στηρίξω μια προσπάθεια αλλά, αν μπορώ και στο μέτρο που μπορώ. Το παιδί μου παντρεύεται, όχι εγώ. Εγώ ΠΟΤΕ, άλλο τόσο και οι σύντροφοί μου δεν θέλαμε να επιβαρύνουμε τους γονείς σε τίποτα. Γιατί, όταν ζητάς, θα υποστείς τον έλεγχο. Όποιος πληρώνει, ελέγχει, αγάπες μου…
Αν παραχωρήσω το σπίτι ΜΟΥ στο παιδί ΜΟΥ να μένει ως παντρεμένο και συνειδητοποιώ ότι ΔΕΝ θ’ ανοίγω με το κλειδί να μπαίνω ΟΠΟΙΑ ΩΡΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΔΩΣΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥ ΒΑΛΩ ΝΤΟΜΑΤΕΣ ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ, τότε συμπαρίσταμαι. ΑΝ κρατάω κλειδιά και ανοιγοκλείνω πόρτες κατά το δοκούν, σημαίνει ότι ΔΕΝ αγαπάω το παιδί μου, το «εκβιάζω ψυχολογικά» και όσο νωρίτερα το συνειδητοποιήσω, τόσο καλύτερα.

Επειδή είμαι αγορομάνα και επειδή τους άντρες που έχουν λόγο τιμής, που αυτοεξυπηρετούνται, που δεν συμπεριφέρονται στα 40 ως 15χρονα, που δεν περιμένουν την μάνα τους να φτιάξει το παστίτσιο, που δεν πηγαίνουνε τον σάκο με τα άπλυτα για να πλυθούν στο πλυντήριο της μάνας τους, που δεν απαιτούνε απο την μαμά τους να τους βγάλει βόλτα το σκυλί που εκείνοι επέλεξαν να έχουνε, συμπεραίνω τούτο: ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ δημιουργούμε όσα ΔΕΝ σας αρέσουν στους άντρες μας, συνεπώς, ας μην τα υιοθετούμε ως συμπεριφορές στ’ αγόρια μας.

Το αγόρι μας, είναι ο γιος μας, δεν είναι Ο «ΑΝΤΡΑΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ»!

Διαβάστε κι άλλα σχετικά με:   Σχέσεις
Συντακτική Ομάδα
08/07/14 00:08
Αρέσει: 0 / Σχόλια: 0
<< Προηγούμενο Επόμενο >>    
Τα SOS της παιδικής διατροφής

Η διατροφή του παιδιού, κατέχει μία από τις top θέσεις στη...

Διαβάστε περισσότερα...
19η Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα ενάντια στην Παιδική Κακοποίηση

Με αφορμή την 19η Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα ενάντια στην Παιδική Κακοποίηση...

Διαβάστε περισσότερα...
"5 τρόποι να ξετρελανεις έναν άνδρα στο κρεβάτι"

1. Οι άντρες συχνά λατρεύουν να επιδεικνύουν σε κάθε φάση της ζωής...

Διαβάστε περισσότερα...